پايگاه اطلاع رساني فرهنگ و ارتباطات ديني
ArticleID PicAddress Subject Date
{ArticleID}
{Header}
{Subject}

{Comment}

 {StringDate}
 
 
 
 
  • فرهنگ عاشورا و دشمنان ما  
  • 1391-12-20 12:50:53  
  • تعداد بازدید : 13   
  • ارسال به دوستان
  •  
  •  
  • فرهنگ عاشورا و دشمنان ما

    جواد نعيمى

    عزاداري حضرت اباعبدا... الحسين(ع) و تشکيل مجالس سخنراني و وعظ و خطابه بدين مناسبت، يکي از زمينه هاي ترويج مسائل ديني و شيوه اي ارزشمند براي ماندگاري هدفهاي قيام حسين بن علي(ع) است.

    عزاداري براي سالار شهيدان، درحقيقت شرکت در دانشگاهي است که در کلاسهايش جمعيتي انبوه از سراسر جهان با ايمان و اخلاص حضور مي يابند و زنگار از چهره جان و جهان مي زدايند. نقش عظيم چنين حرکتي درزنده نگه داشتن روحيه مبارزه با ستم و ستيز با تباهي و فساد و به طور کلي نشر مباني دين مبين، به هيچ روي قابل انکار نيست و تاريخ خود گواه صادقي بر اين جايگاه است. از همين روست که پيوسته در طول زمان، دشمنان براي تعطيل يا تحريف اين حرکت مقدس و شورآفرين، تلاش ورزيده اند. «... برپايي عزاداري براي سيدالشهداء(ع)، نوعي اعتراض به ظالمان و حمايت از مظلومان است. اشک ريختن در سوگ اباعبدا... (ع)، عامل تقويت حس عدالت خواهي و انتقام جويي از ستمگران و زمينه سازي براي تجمع نيروهاي پيرو حسين(ع) در خط دفاع از حق است. عزاداري براي شهيد، انتقال فرهنگ شهادت به نسلهاي آينده است. عزاداري، احياي خط خون و شهادت و رساندن صداي مظلوميت آل علي(ع) به گوش تاريخ است...» (1)

    بي جهت نيست که ستم پيشگان و دين ستيزان پيوسته با چنين مظاهري مخالفت مي ورزند. اين جاست که مي بينيم «در مقطعي از تاريخ ايران (از سال 3 1 3 1 تا 0 2 3 1 شمسي) در دوره رضاخان، عزاداري براي سيدالشهداء(ع) ممنوع شد و تکيه ها موقتاً رونق خود را از دست دادند. در آن مدت، در خانه ها و پنهاني، گاهي پيش از روشن شدن هوا و دميدن خورشيد، مجالس روضه برپا مي شد و دور از چشم ماموران رضاخان عزاداري انجام مي گرفت.» (2)

    به دليل کارآيي و کارکرد و اهميت اين مساله است که دشمنان و مستکبران سيلي خورده از مجالس راستين عزاداري امام حسين(ع) بي کار ننشسته و پيوسته تلاش مذبوحانه اي براي خنثي سازي آثار شگفت و برکات عظيم اين مجالس، از خود نشان داده اند. «دکتر مايکل برانت» يکي از معاونان سازمان سيا، در کتابي با عنوان نقشه اي براي جدايي مکاتب الهي مي نويسد:

    «... شيعيان بيشتر از ديگر مذاهب اسلامي فعال و پويا هستند... به طور مستقيم نمي توان با مذهب شيعه رو در رو شد و امکان پيروزي بر آن بسيار سخت است و بايد پشت پرده کار کنيم.»

    اين مقام ارشد سازمان سيا مي نويسد:

    «ما برنامه ريزيهاي گسترده اي را براي سياستهاي بلندمدت خود مطرح کرده ايم. تبليغات گسترده عليه مراجع ديني به منظور زوال مقبوليت آنها در ميان مردم، حمايت از سخنرانان و مداحان سودجو و شهرت طلب و معرفي شيعه به عنوان يک مسلک خرافي و در نهايت تير خلاص به اين مذهب، از جمله برنامه هاي ما، دراين عرصه است.»

    وي در همان کتاب مي افزايد: «يکي از مواردي که بايد روي آن کار مي کرديم، موضوع فرهنگ عاشورا و شهادت طلبي بود که هر ساله شيعيان با برگزاري مراسمي اين فرهنگ را زنده نگاه مي دارند. ما تصميم گرفتيم با حمايتهاي مالي از برخي سخنرانان و مداحان و برگزارکنندگان اصلي اين گونه مراسم که افرادي سودجو و شهرت طلب هستند، عقايد و بنيان هاي شيعه و فرهنگ شهادت طلبي را سست و متزلزل کنيم و مسائل انحرافي در آن به وجود آوريم.» (3)

    و در راستاي همين سياست ننگين است که در مقاطع مختلف زماني، زمزمه هاي شومي را در زمينه شبهه افکني، تحريف و تهاجم به فرهنگ عاشورا شاهد بوده و هستيم.

    اگر در سالهاي گذشته افرادي به بيان مسائلي از اين دست پرداخته اند که فرهنگ شهادت، خشونت آفرين است؛ يا عاشورا نماد در آتش افکندن سياوش تلقي مي شود، يا حاصل بزرگداشت حماسه حسيني، تنها تأثر و حزن و اشک آوري بوده، يا به نوحه خواني ها بايد جهت خاصي داده شود !يا در روزگار حاضر عوامل عاطفي کارآيي ندارند، يا زيارتنامه ها را بايد تغيير داد، يا جهاد در پاره اي موارد بي معناست يا فقه موجود در حوزه ها، کشش دريافت جوهره حرکت حسين(ع) را ندارد، يا شهادت طلبي را فرد خاصي به جامعه داده و اين تفکر از پاي منابر شکل نگرفته يا بيان تشابه ميان تراژدي حسين بن علي(ع) با تراژدي هاي آنتيگونه، تامس مور و جان پروکتور يا زنده نگه داشتن عاشورا را نوعي کينه توزي و انتقام جويي و امري موهوم تلقي کردن، يا تلاش براي تطهير يزيد !يا قيام امام حسين(ع) را براي مبارزه با قتلهاي زنجيره اي دانستن !(4) و... از اين دست پريشان گويي ها، شبهه افکني ها، تحريف ها و دشمني ورزيها با حرکت آفرين ترين يادمان تاريخ يعني زنده نگه داشتن شور عاشورايي و خردورزي و ستم ستيزي حسيني، همه و همه را بايد در راستاي همان سياست بيگانگان و دين ستيزان ارزيابي کرد. خوشبختانه هيچ يک از اين ترفندهاي پنهان و آشکار قادر نيست سينه هاي سرشار از عشق شيعيان را از آتش مهر حسيني تهي سازد. با اين همه، لزوم برخورداري از هشياري در مراسم عزاداري معنوي، يک ضرورت پيوسته و اجتناب ناپذير است. بنابراين، تلاش کنيم به ژرفاي معناي عزاداري و فرهنگ عاشورا بيشتر بينديشيم، از آلودگي ها و تحريف ها دوري بورزيم و به هيچ روي بهانه اي به دست دشمنان ندهيم و بگذاريم اين شورافکني و تأثيرگذاري عميق فرهنگ عاشورا و شهادت، همچنان پويا و پايدار بماند و همگان را به پيروي از روش انساني و عاقلانه و ثمربخش امام و سالار شهيدان حضرت حسين بن علي(ع) فرا بخواند، تا عدل و فضيلت و رادي و ايمان، در جهان اعتلا بيابد و ستم بارگي و زشتي و فساد و تباهي در همه جا بميرد!

    پي نوشت ها:

    1 - فرهنگنامه عاشورا، جواد محدثي، قم: نشر معروف، 5 38 1، ص 8 4

    2 - همان، ص 8 5

    3 - عزادار واقعي، محمد شجاعي، قم: محيي، 5 38 1، ص 4 2

    4 - نگاه کنيد به تهاجم شيطاني، م. سلحشور، انتشارات فيضيه، 0 38 1، ص 1 2 به بعد


    منبع: روزنامه قدس

     
    نام :
    نام خانوادگی :
    ایمیل :
     
    متن :
    متوسط امتیاز :
    %0
    تعداد آراء :
    0
    امتیاز شما :