پايگاه اطلاع رساني فرهنگ و ارتباطات ديني
ArticleID PicAddress Subject Date
{ArticleID}
{Header}
{Subject}

{Comment}

 {StringDate}
 
 
 
 
  • فرصت و تهديد درحوزه تحقيقات اجتماعي و فرهنگي   
  • 1391-12-20 11:50:16  
  • تعداد بازدید : 108   
  • ارسال به دوستان
  •  
  •  
  • فرصت و تهدید درحوزه تحقیقات اجتماعی و فرهنگی     


    عزیزالله آقابابایی

    مدیر دفتر انجمن جامعه شناسی ایران در استان چهار محال و بختیاری


    تحقیقات اجتماعی و فرهنگی نقشی بنیادین در فرهنگ، دنیای اندیشه و تفکرات امروزی دارند و به بسیاری از مسائل، متناسب با شرایط خاص جهان معاصر و در سطوح خرد تا کلان (از کنش بین افراد در برخوردهای روزمره گرفته تا فرایندهای اجتماعی جهانی)، پاسخ می دهند؛ مسائلی که بسی سهمگین تر، سنگین تر و مهم تر از دل مشغولی های علوم غیر انسانی هستند. این تحقیقات از آغاز شکل گیری رشته جامعه شناسی و حوزه های تخصصی، تنوع بسیار داشته و تا به امروز هم در خدمت مسئولین (بیشتر) و هم در خدمت مردم (کمتر) بوده و به نیازهای اساسی آنها پاسخ داده است.

    با این وجود، انجام پژوهش های فرهنگی و اجتماعی با تنگناها و تهدیداتی روبرو است که اندیشمندان این حوزه نباید از این مسائل غافل باشند.

    پایین بودن سطح تعاملات اجتماعی و صنفی بین کنشگران حوزه علوم اجتماعی یکی از این مشکلات است. این مسأله به حدی است که در همه محیط های آکادمیک و غیرآکادمیک قابل مشاهده است و در محیط های کوچک تر، به طور شدیدتری دیده می شود؛ تا حدی که تقریباً می توان گفت کنشگران حوزه علوم اجتماعی برای دیگر حوزه های علوم، از این رو شناخته شده اند که هیچ گونه روحیه جمع گرایی در بین صنف آنها مشاهده نمی شود و همیشه در معرض اتهام فردگرایی قرار می گیرند و این در حالی است که حوزه کاری آنها اختصاص به مفهوم جمع گرایی دارد. داشتن روحیه جمع گرایی برای کنشگران علوم اجتماعی در زمانی که همه نگاه ها متوجه آن شده و از همه جهات فشارها و تهدیدات در جهت براندازی شان به اوج خود رسیده، می تواند به عنوان یک منبع سرمایه اجتماعی و فرهنگی، فرصتی را به وجود آورد که لااقل توان دفاع مبتنی بر هم افزایی فکری از هویت صنفی خود را داشته باشند.

    علی رغم محدودیت هایی که برای رشته علوم اجتماعی ملاحظه می شود، بیشتر دروسی که با تربیت دانشجویان به عنوان پژوهشگران عرصه فرهنگ و اجتماع ارتباط دارند، توسط افراد غیر متخصص و افرادی که حتی رشته تحصیلی آنها نه تنها در حیطه علوم اجتماعی که در حیطه علوم انسانی هم نمی گنجد، تدریس می شود. البته این ضعف تنها به یک دوره خاص یا یک زمان خاص محدود نشده و چه بسا در تمامی محیط هایی که از رشته علوم اجتماعی در دانشگاه دولتی محرومند یا اینکه از دانش آموختگان تحصیلات تکمیلی به خصوص در دوره دکتری بی نصیب مانده اند، دیده می شود و یا اگر احیاناً هم دانش آموخته ای داشته باشند، با بحث مهاجرت نخبگان مواجه می شوند. این مسأله تأثیر زیادی بر تخصصی نشدن انجام تحقیقات فرهنگی و اجتماعی گذاشته است و به همین دلیل، بیشتر این پژوهش ها به دست افراد نااهل و ناآشنا به متغیرهای اجتماعی و فرهنگی انجام می شوند.

    مراکز استانی بزرگ، با وجود داشتن دانشگاه های معتبر و عدیده، تنها از یک دفتر استانی انجمن جامعه شناسی ایران برخوردارند که این خود، ضربه بزرگی را بر پیکره علوم اجتماعی و انجام پژوهش های این حوزه در استان ها وارد می کند. اگر علوم اجتماعی و به خصوص رشته جامعه شناسی خواهان رشد و پیشرفت است، باید نسبت به تقویت جایگاه خود در بین اذهان گروه های مختلف اجتماعی و کلیه اقشار جامعه و همچنین توسعه فیزیکی خود اقدام کند تا از خلل این رهاورد، بتواند از تمامی پتانسیل های فکری، علمی و پژوهشی بهره لازم را ببرد و در عین حال، جایگاه و پایگاه اجتماعی علم خود را به عنوان یک دانش مردم مدار ارتقاء دهد. از خلل این رهاورد اجتماعی است که می توان اعتماد کلیه اقشار اجتماعی از جمله سازمان ها و نهادها و گروه های خاص و عام را به عنوان ذی نفعان جلب کرد و در راستای انجام پژوهش های فرهنگی و اجتماعی، رسالت انجمن جامعه شناسی ایران را به عنوان یک انجمن موفق و برتر، در حوزه های علمی بیش از گذشته جامه عمل پوشانید.

     
    نام :
    نام خانوادگی :
    ایمیل :
     
    متن :
    متوسط امتیاز :
    %0
    تعداد آراء :
    0
    امتیاز شما :