پايگاه اطلاع رساني فرهنگ و ارتباطات ديني
ArticleID PicAddress Subject Date
{ArticleID}
{Header}
{Subject}

{Comment}

 {StringDate}
 
 
 
 
  • اسطوره و سينماي ديني  
  • 1391-12-20 11:10:11  
  • تعداد بازدید : 5   
  • ارسال به دوستان
  •  
  •  
  • اسطوره و سینمای دینی

     

    پیامبر اسلام تاریخی است و سندهای قوی در تاریخ دارد. قرآن سراسر تصویر است، تصویرهایی روشن و واضح. پس سینمای ما هم باید پرنور باشد مثل مسجدهای مسلمانان.

    عده ای اعتقاد دارند دین را نباید تصویری کرد چون دین سکولاریزه می شود . این حساسیت درباره رسانه های گروهی بیشتر وجود دارد. شاید بعضی از این افراد به حضور دین در سینما ایراد نگیرند، اما با تلویزیون قطعاً مخالفند چون تلویزیون تولید انبوه است و دین را به شکل یک کالای بی ارزش درمی آورد. رسانه این افراد سکوت است. سکوت، رازآمیز و درونگراست و این ویژگی فقط در کتاب وجود دارد. در کتاب، سکوت زیادی هست و خواننده در خیالش تصویر می سازد. از نگاه این عده دین تلویزیونی تقدس شکن است و باعث می شود شخصیت های الهی، زمینی شوند. تلویزیون زندگی روزمره آنها را نشان می دهد و به شخصیت آنها خدشه وارد می کند .

    ماکس وبر معتقد بود دین با هنر مخالف است چون هنر مجاز می آفریند و دین دنبال حقیقت است. هر وقت تصویر می آید، مجاز جای حقیقت را می گیرد و باطل جای حق می نشیند.وبر معتقد است هر وقت هنر به دین وارد شد، سکولاریزه می شود. مثلاً در دوره رنسانس کلیسا با پول خودش میکل آنژ و داوینچی را ترغیب می کرد که دین را تصویری کنند.تصویر در فلورانس موجب رنسانس در اروپا شد. پس هنر با دین مخالف است.

    انقلاب مسیحیت، انقلاب تصویر علیه معنا بود.بنیان یهودیت براساس تصویر است. آنها چهره های زیادی از خدا در کتاب هایشان دارند. سینمای یهود هم تاریخی و حادثه ای است. اما انجیل تاریخی نیست، روایت های درون انسان را بیان می کند. پس سینمای معناگرا حاصل این نوع تفکر است.دین اسلام چیزی بین این دو است. هم تصویر و هم حقیقت دارد.

    پیامبر اسلام تاریخی است و سندهای قوی در تاریخ دارد. قرآن سراسر تصویر است، تصویرهایی روشن و واضح. پس سینمای ما هم باید پرنور باشد مثل مسجدهای مسلمانان. سینمای دینی ما تابعی از سیمای مردم شناختی دین در دوره های مختلف تاریخ است. خداوند در آخرین کتاب خود زندگی و سیره پیامبران را توضیح می دهد. قرآن پر از تصویر است و بدون تصویر حرفی بیان نکرده است.

    دین در هر جامعه ای وارد می شود حالت اسطوره پیدا می کند. اگر سینما از اسطوره استفاده نکند جذابیت پیدا نمی کند. در اسطوره ها همیشه یک قهرمان و یک ضدقهرمان حضور دارد. سریال هایی مثل امام علی (ع) و یوسف پیامبر (ع ) چون از این ویژگی بهره بردند، مخاطب پیدا کردند اما سریال امام حسن (ع) که تنها به نقل تاریخی واقعه پرداخت، اقبالی پیدا نکرد.

    نکته مهم دیگر اینکه سینما با استفاده از دین و اسطوره آینده سازی می کند. پرداختن سینما به مسائل دینی موجب افزایش شبهه ها می شود. با ساختن سریال های دینی، جامعه را تبدیل به آزمایشگاه بزرگ دین می کنیم.

    منبع: روزنامه جوان 1388/2/16

     
    نام :
    نام خانوادگی :
    ایمیل :
     
    متن :
    متوسط امتیاز :
    %0
    تعداد آراء :
    0
    امتیاز شما :