پايگاه اطلاع رساني فرهنگ و ارتباطات ديني
ArticleID PicAddress Subject Date
{ArticleID}
{Header}
{Subject}

{Comment}

 {StringDate}
 
 
 
 
  • زيباترين انگيزه هاي زائران حسيني   
  • 1391-11-07 9:39:33  
  • تعداد بازدید : 50   
  • ارسال به دوستان
  •  
  •  
  • زیباترین انگیزه های زائران حسینی

    متن سخنرانی استاد علیرضا پناهیان

    در جمع 250 فعال هنری عازم پیاده روی اربعین(دی ماه 1391)

    کاروان هایی که عازم پیاده روی 3 روزۀ اربعین حسینی از نجف تا کربلا هستند، در روزهای آینده سفر معنوی خود را آغاز می کنند تا پس از زیارت امیرالمؤمنین(ع) در نجف و 3 روز پیاده روی در مسیر 80 کیلومتری نجف تا کربلا، خود را به زیارت اربعین حسینی برسانند.این روزها کاروان ها در حال برگزاری آخرین جلسات توجیهی و هماهنگی خود هستند. در این میان "هیئت دانشجویان و دانش آموختگان و فعالین هنر و رسانه" یا همان «هیئت محبین اهل بیت(ع)» که بیش از 8 سال است با مراسم پرشور دهۀ اول محرم در دانشگاه هنر و سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین علیرضا پناهیان در ساعات نزدیک به نیمه شب، شناخته شده است، امسال یک کاروان 250 نفری از دانشجویان، دانش آموختگان و فعالین هنر و رسانه را به پیاده روی 3 روزۀ اربعین حسینی از مسیر نجف-کربلا، اعزام می کند.

    حجه الاسلام پناهیان در آستانۀ اربعین 91، در جمع این کاروان 250 نفری با خواندن روایات زیبایی از امام صادق(ع) به تشریح ابعاد معنوی و زیبایی هایی پیاده روی اربعین پرداخت و پیشنهادهایی هم برای بهره برداری بهتر از این پیاده روی ارائه کرد.

    ایشان فهرستی از زیباترین انگیزه های زوّار اباعبدالله(ع) در کلام امام صادق(ع) را بیان کرد و به بخشهایی از دعای بسیار جالب و مفصل! امام صادق(ع) برای زائرین امام حسین(ع) اشاره کرد. در انتهای روایتی که پناهیان آن را برای مخاطبان خود خواند، آمده است که امام صادق(ع) خطاب به یکی از یاران خود گفت: «زیارت کربلا را از خوف احدی ترک نکن، هر کس از روی ترس، زیارت قبر امام حسین(ع) را ترک کند، بعدها آن قدر حسرت خواهد خورد که آرزوی مرگ خواهد کرد. آیا دوست نداری که خداوند تو را در میان گروهی ببینید که رسول خدا(ص) برای آنها دعا می کند؟ آیا دوست نداری جزء کسانی باشی که فردا (قیامت) هیچ گناهی نداشته باشی که از او حساب کشیده شود؟ آیا دوست نداری از کسانی باشی که پیغمبر اکرم(ص) با او مصافحه می کند؟»

    استاد پناهیان با بیان اینکه سفرِ کربلا به خصوص اگر با پای پیاده باشد، سفر پاک کنندۀ روح از آلودگی هاست، گفت: « لباسِ عزای ما و لباسِ سیاهی که برای عزای امام حسین(ع) در ایام اربعین می پوشیم این را به نوعی لباس احرام برای خود ببینیم.» گزارشی از سخنرانی این استاد حوزه و دانشگاه در جمع کاروان هنری های عازم پیاده روی اربعین را در ادامه می خوانید:

    عظمتِ معنوی زیارت کربلا

    همۀ ما باید عمیقاً بفهمیم چرا زیارت قبر اباعبدالله(ع) این قدر ارزش و اهمیت دارد؟جدا از جنبه های اجتماعی و آثار عظیمی که زیارت کربلای اباعبدالله(ع) به ویژه در تجمع ایام اربعین، در عالم به جای می گذارد، نکتۀ مهمی که زائرین و راهیان کربلای معلی باید مورد توجه قرار دهند، جنبه های معنویِ این زیارتِ بابرکت است.

    همۀ ما باید عمیقا بفهمیم چرا زیارت قبر اباعبدالله(ع) این قدر ارزش و اهمیت دارد؟ فهم عمیق این معنا نیل به یک شرافت و توفیق بزرگ الهی است، که باید آن را از خدا تمنا کرد و با مطالعه و تحقیق صرف به دست نمی آید. ما می توانیم احادیثی را در این باره مطالعه کنیم، اما اینکه به فهم عمیق آن برسیم توفیق ویژه ای می خواهد.

    به عنوان مثال حضرت امام(ره) دربارۀ عظمت عزاداری های اباعبدالله(ع) و دسته های عزاداری مطالبی را بیان می کنند(صحيفه امام/ج 11/صص98 و 99) که انسان احساس می کند خیلی ها نمی توانند دیگران این عظمت را به این وضوح و عمق بینند و درک کنند. گویی حضرت امام(ره) شهودی دیگر از عظمت عزاداری داشتند که در کلمات نمی گنجد. کلمات ایشان سرشار از غیرقابل وصف بودنِ آثار باعظمت این عزاداری هاست.

    فهرستی از زیباترین انگیزه های زوّار اباعبدالله(ع) در کلام امام صادق(ع)

    همان طور که می دانید روایات اهل بیت(ع) در مقام دعا، ارزشِ ویژه ای دارند و معارف خاصی که ممکن است در بسیاری از روایات دیگر نباشد در این دعاها یافت می شود؛ در واقع این ادعیۀ ارزشمند نوعی جمع بندی از سخنان اهل بیت(ع) محسوب می شود. در یک روایت بسیار ارزشمند از امام صادق(ع)، ایشان دعای ویژه ای برای زائرین قبر امام حسین(ع) دارند که در ابتدای آن، حضرت فهرستی از بهترین و زیباترین انگیزه هایی که زائرین قبر اباعبدالله(ع) در سفر به کربلا دارند را به زبانِ دعا بیان می فرمایند.

    بنده بارها به این روایت در سخنرانی های متعدد اشاره کرده ام. اما برای شما که عازم این سفر نورانی هستید می خواهم متن کامل روایت را بخوانم. شما با دقت در متن دعای امام صادق (ع) می توانید به میزان اهمیت و زوایای مختلف ارزش زیارت اباعبدالله ع پی ببرید.

    «عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ وَهْبٍ قَالَ: اسْتَأْذَنْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فَقِيلَ لِي ادْخُلْ فَدَخَلْتُ فَوَجَدْتُهُ فِي مُصَلَّاهُ فِي بَيْتِهِ فَجَلَسْتُ حَتَّى قَضَى صَلَاتَهُ فَسَمِعْتُهُ وَ هُوَ يُنَاجِي رَبَّهُ وَ يَقُولُ... » (کافی/ج4/ص582) معاویة بن وهب می گوید وارد منزل امام صادق(ع) شدم تا به خدمتِ ایشان شرف یاب شوم، دیدم حضرت نماز می خوانند. من هم نشستم تا نمازشان تمام شود. بعد شنیدم که حضرت با خداوند مناجات می کند و چنین می گوید:

    «يَا مَنْ خَصَّنَا بِالْكَرَامَةِ وَ خَصَّنَا بِالْوَصِيَّةِ وَ وَعَدَنَا الشَّفَاعَةَ وَ أَعْطَانَا عِلْمَ مَا مَضَى وَ مَا بَقِيَ وَ جَعَلَ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْنَا، اغْفِرْ لِي وَ لِإِخْوَانِي وَ لِزُوَّارِ قَبْرِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْحُسَيْنِ ع الَّذِينَ أَنْفَقُوا أَمْوَالَهُمْ وَ أَشْخَصُوا أَبْدَانَهُمْ رَغْبَةً ...» ای خدایی که ما را به کرامت و جانشینی پیامبر اکرم(ص) اختصاص دادی و به ما وعدۀ شفاعت دادی و علم آنچه که گذشته است و آنچه که باقی مانده است را به ما عنایت فرموده ای. ای خدایی که دل های مردم را به سوی ما سوق داده ای، مرا و برادرانم را و زوار قبر اباعبدالله(ع) را ببخش و بیامرز، همان کسانی که مال های خود را در راه امام حسین(ع) انفاق کردند و بدن های خود را رهسپار زیارت قبر اباعبدالله(ع) نمودند، با این انگیزه که:

    «رَغْبَةً فِي بِرِّنَا»؛ به ما اهل بیت(ع) نیکی کنند. (توجه کنید که ما خیلی ناچیزتر از آن هستیم که بخواهیم به اهل بیت(ع) نیکی و کمک کنیم. این کلام شبیه فرمایش پروردگار است که می فرماید: هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلاَّ الْإِحْسانُ(رحمان/60) در حالی که ما چگونه می توانیم به خداوند نیکی و احسان کنیم جز اینکه او از لطف خود کارهای خوب ما را نیکی و احسانِ به خود محسوب می فرماید.)

    «وَ رَجَاءً لِمَا عِنْدَكَ فِي صِلَتِنَا» امید دارند به آن اجر ویژه ای که تو به خاطر اتصالشان با ما اهل بیت(ع)، به آنان می دهی. (این زیارت را اتصال به اهل بیت ع اعلام می فرماید.)

    «وَ سُرُوراً أَدْخَلُوهُ عَلَى نَبِيِّكَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ» خوشحالی و سروری که با این زیارت خود به قلبِ رسول الله(ص) وارد می کنند. (یعنی زائرین قبر امام حسین(ع) قلبِ پیامبر اکرم(ص) را خوشحال می کنند و این بسیار مهم و ارزشمند است.)

    «وَ إِجَابَةً مِنْهُمْ لِأَمْرِنَا» زائرین اباعبدالله(ع) این کار را به انگیزۀ اجابت کردنِ امر ما انجام می دهند. (خیلی ارزش دارد که زیارت قبر اباعبدالله الحسین ع به مثابه لبیک به خود امام حسین ع باشد، همان شعاری که زائران هنگام ورود به حرم اباعبدالله الحسین ع سر می دهند.)

    «وَ غَيْظاً أَدْخَلُوهُ عَلَى عَدُوِّنَا» به انگیزۀ ایجاد کردنِ غیض در دلِ دشمنان ما این زیارت را انجام می دهند. (شما می بینید که از این زیارت چه کینه ای در دل دشمنان ایجاد می شود که البته موجب سرعت در نابودی آنها خواهد شد.)

    «أَرَادُوا بِذَلِكَ رِضَاكَ» آنها به واسطۀ این زیارت، رضای تو را طلب می کنند. (در پایان، جلب رضایت پروردگار نقطۀ نهایی این انگیزه ها است.)

    دعای ویژۀ امام صادق(ع) برای زائرین قبر امام حسین(ع)این مجموعه ای بود از انگیزه هایی که زائرین قبر اباعبدالله(ع) دارند، و یا می توانند و یا باید داشته باشند؛ که امام صادق(ع) بیان فرمودند. حضرت پس از این فراز از دعا، برای زائرین اباعبدالله(ع) به صورت ویژه ای دعا می فرماید و از خداوند می خواهد:

    «فَكَافِهِمْ عَنَّا بِالرِّضْوَانِ» خدایا از جانبِ ما رضوان خود را به قدر کافی به اینها بده. (هر عمل خوبی رضایت خدا را در پی دارد ولی اینجا رضایت به قدر کافی درخواست شده است.)

    «وَ اكْلَأْهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهَارِ» خدایا اینها را شب و روز حفظ بفرما. (البته ممکن است کسانی در این راه مجروح یا شهید شوند که این امر جداگانه ای است و مربوط می شود به برخی عوامل مثل آنکه کسی اجلش رسیده باشد یا توفیق درک بلایی در راه کربلا را داشته باشد. ولی به طور کلی درجۀ حفاظت از بلا در این مسیر بسیار بالاست. مثلا به لحاظ بیماری های مختلف اگر سفرِ کربلا را با حجّ مقایسه کنید می بینید کسانی که به حجّ می روند علیرغم اقدامات بهداشتی و پیشگیرانۀ گسترده، اکثر حاجیان دچار سرماخوردگی های سخت می شوند، اما در ایام اربعین که بیش از ده میلیون نفر عازم کربلا می شوند اصلاً شاهد این قبیل بیماری ها نیستیم و شاید این موضوع یکی از آثار دعای امام صادق(ع) باشد.)

    خداوند برای زائرین قبر حسین(ع) که از خانه دور هستند، جانشینِ آنها در میان خانواده خواهد بودحضرت در ادامۀ دعای خود برای زائرین اباعبدالله(ع) می فرماید: «وَ اخْلُفْ عَلَى أَهَالِيهِمْ وَ أَوْلَادِهِمُ الَّذِينَ خُلِّفُوا بِأَحْسَنِ الْخَلَف » خدایا! اینها وقتی برای زیارت قبر حسین(ع) می روند خودت جانشینِ آنها در خانواده آنها باش و برایشان جبران کن. (این سنتِ زیبای الهی را غیر از زائرین کربلا فقط دربارۀ جهاد فی سبیل الله و برای حجِ خانۀ خدا داریم که خداوند جانشینِ اینها در خانه و خانواده و زندگی خواهد بود)

    «وَ اصْحَبْهُمْ وَ اكْفِهِمْ شَرَّ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ وَ كُلِّ ضَعِيفٍ مِنْ خَلْقِكَ أَوْ شَدِيدٍ وَ شَرَّ شَيَاطِينِ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ» خدایا خودت در طول سفر مصاحب و همراه اینها باش و آنها را از شرّ هر ستمگر و دشمنِ نابکاری کفایت کن. و هر آدمِ قوی یا ضعیفی که بخواهد به اینها شرّی برساند تو محافظت کن و آنها را از شرّ شیاطین انس و جنّ حفظ کن.(در این سفر معنوی انسان احساس می کند که مانند ماه رمضان شیطان در بند است و می توانی همراهی خدا را با خودت احساس کنی.)

    «وَ أَعْطِهِمْ أَفْضَلَ مَا أَمَّلُوا مِنْكَ فِي غُرْبَتِهِمْ عَنْ أَوْطَانِهِمْ وَ مَا آثَرُونَا بِهِ عَلَى أَبْنَائِهِمْ وَ أَهَالِيهِمْ وَ قَرَابَاتِهِمْ» خدایا پاداشى را كه در برابر اين غربت از وطن و مقدم داشتن ما بر فرزندان و خاندان و بستگان خود از تو آرزو دارند، به بهترين وجه به آنان ارزانى دار (چقدر انسان شرمنده می شود از اینهمه لطف و محبتی که ائمۀ هدی ع نسبت به اقدام مختصر دوستان خود دارند.)

    «اللَّهُمَّ إِنَّ أَعْدَاءَنَا أَعَابُوا عَلَيْهِمْ خُرُوجَهُمْ فَلَمْ يَنْهَهُمْ ذَلِكَ عَنِ النُّهُوضِ وَ الشُّخُوصِ إِلَيْنَا خِلَافاً عَلَيْهِمْ- فَارْحَمْ تِلْكَ الْوُجُوهَ الَّتِي غَيَّرَتْهَا الشَّمْسُ وَ ارْحَمْ تِلْكَ الْخُدُودَ الَّتِي تَقَلَّبَتْ عَلَى قَبْرِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْحُسَيْنِ ع» خداوندا، دشمنان ما اين سفر را بر آنان عيب گرفتند، ولى اين عيبجويى آنان را از اقدام به اين كار و حركت به سوى ما به رغم خواسته آنان باز نداشت. پس پروردگارا، بر اين چهره ها كه آفتاب آنها را دگرگون ساخته، و بر اين گونه ها كه بر قبر حسين (ع) قرار گرفته رحم کن.

    حضرت در ادامۀ دعا می فرماید: «وَ ارْحَمْ تِلْكَ الْأَعْيُنَ الَّتِي جَرَتْ دُمُوعُهَا رَحْمَةً لَنَا وَ ارْحَمْ تِلْكَ الْقُلُوبَ الَّتِي جَزِعَتْ وَ احْتَرَقَتْ لَنَا وَ ارْحَمِ الصَّرْخَةَ الَّتِي كَانَتْ لَنَا اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَوْدِعُكَ تِلْكَ الْأَنْفُسَ وَ تِلْكَ الْأَبْدَانَ حَتَّى نُوَافِيَهُمْ عَلَى الْحَوْضِ يَوْمَ الْعَطَش » خدایا رحم کن بر این چشم هایی که از آنها اشک جاری می شود به خاطر اینکه ما را دوست دارند و رحم کن بر دل هایی که برای ما آتش می گیرند و بی قراری می کنند، و رحم کن بر این ناله ها و ضجه هایی که برای ما زده می شود و این فریادهایی که برای ما کشیده می شود. خدایا! من این جان ها و این بدن ها را به تو می سپارم تا اینکه روز قیامت آنها را از حوض کوثر سیراب کنی. (کافی/4/582 و ثواب الاعمال شیخ صدوق/95)

    در آسمانها بیش از زمین برای زائران کربلا دعا می کنندبعد راوی می گوید امام صادق(ع) مدام در حالی که سر به سجده گذاشته بود، این دعاها را می خواند(فَمَا زَالَ وَ هُوَ سَاجِدٌ يَدْعُو بِهَذَا الدُّعَاء). بعد از پایان دعا، راوی تعجب خود را از این همه اهمیتی که حضرت برای زائرین کربلا قائل شده اند ابراز می دارد و حضرت به ایشان می فرماید: «کسانی که در آسمان برای زوّار قبر اباعبدالله(ع) دعا می کنند خیلی بیشتر از کسانی هستند که روی زمین برای آنها دعا می کنند.» (مَنْ يَدْعُو لِزُوَّارِهِ فِي السَّمَاءِ أَكْثَرُ مِمَّنْ يَدْعُو لَهُمْ فِي الْأَرْض )

    امام صادق(ع) در حدیث دربارۀ دعاکنندگان برای زائرین امام حسین(ع) می فرمایند: خداوند متعال هفتاد هزار فرشته را بر قبر حضرت امام حسين(ع) موكّل ساخته كه همگى ژوليده و غمگين بوده و هر روز بر آن حضرت صلوات می فرستند و زائرينش را دعاء می کنند؛ وَكَّلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى بِالْحُسَيْنِ ع سَبْعِينَ أَلْفَ مَلَكٍ يُصَلُّونَ عَلَيْهِ كُلَّ يَوْمٍ شُعْثاً غُبْراً وَ يَدْعُونَ لِمَنْ زَارَهُ؛ (کامل الزیارات/ص119)

    طبق توصیۀ امام صادق(ع)، زیارت کربلا را از خوف احدی ترک نکنید!حضرت بنا بر نقل شیخ صدوق در کتاب ثواب الاعمال، در ادامه روایت پیشین به «معاویۀ بن وهب» فرمود: زیارت کربلا را از خوف احدی ترک نکن، هر کس از روی ترس، زیارت قبر امام حسین(ع) را ترک کند، بعدها آن قدر حسرت خواهد خورد که آرزوی مرگ خواهد کرد. آیا دوست نداری که خداوند تو را در میان گروهی ببینید که رسول خدا(ص) برای آنها دعا می کند؟ آیا دوست نداری جزء کسانی باشی که فردا (قیامت) هیچ گناهی نداشته باشی که از او حساب کشیده شود؟ آیا دوست نداری از کسانی باشی که پیغمبر اکرم(ص) با او مصافحه می کند؟ (لَا تَدَعْهُ لِخَوْفٍ مِنْ أَحَدٍ فَمَنْ تَرَكَهُ لِخَوْفٍ رَأَى مِنَ الْحَسْرَةِ مَا يَتَمَنَّى أَنَّ قَبْرَهُ كَانَ بِيَدِهِ! أَمَا تُحِبُّ أَنْ يَرَى اللَّهُ شَخْصَكَ وَ سَوَادَكَ مِمَّنْ يَدْعُو لَهُ رَسُولُ اللَّهِ ص؟ أَمَا تُحِبُّ أَنْ تَكُونَ غَداً مِمَّنْ تُصَافِحُهُ الْمَلَائِكَة؟ ُ أَ مَا تُحِبُّ أَنْ تَكُونَ غَداً فِيمَنْ رَأَى وَ لَيْسَ عَلَيْهِ ذَنْبٌ فَتُتْبَعَ؟ أَمَا تُحِبُّ أَنْ تَكُونَ غَداً فِيمَنْ يُصَافِحُ رَسُولَ اللَّهِ ص؛ ثواب الاعمال/ص96)


    هر قدمی که برای زیارت اباعبدالله(ع) بر می داریم برای ما مغفرت است

    ما همیشه به استغفار نیاز داریم و زیارت کربلا خصوصاً با پای پیاده، یک فرصت استثنایی برای مغفرت استامام صادق(ع) به یکی از دوستان خود می فرماید: قبر حسين(ع) را زيارت كن و ترك مكن. پرسیدم: ثواب كسى كه آن حضرت را زيارت كند چيست؟ حضرت فرمود: كسى كه با پای پیاده به زیارت امام حسین(ع) برود خداوند به هر قدمى كه برمى دارد يك حسنه برايش نوشته و يك گناه از او محو مى فرمايد و يك درجه مرتبه اش را بالا مى برد. (عَنْ عَلِيِّ بْنِ مَيْمُونٍ الصَّائِغِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: يَا عَلِيُّ زُرِ الْحُسَيْنَ وَ لَا تَدَعْهُ. قَالَ قُلْتُ: مَا لِمَنْ أَتَاهُ مِنَ الثَّوَابِ؟ قَالَ مَنْ أَتَاهُ مَاشِياً كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ حَسَنَةً وَ مَحَى عَنْهُ سَيِّئَةً وَ رَفَعَ لَهُ دَرَجَةً؛ کامل الزیارات/ص134)

    بر اساس روایات مختلف، هر قدمی که برای زیارت اباعبدالله(ع) بر می داریم برای ما مغفرت است و طلب مغفرت هم چیزی نیست که ما فقط در برخی لحظات خاص، یا به مقدار محدود به آن نیاز داشته باشیم، بلکه ما همیشه به استغفار نیاز داریم و زیارت کربلا، خصوصاً با پای پیاده یک فرصت استثنایی برای مغفرت است. وقتی رسول خدا(ص) روزی صد مرتبه طلب مغفرت می کردند (رسول اکرم(ص) فرمود: هر روز بر روی قلبم غبار می نشیند، تا اینکه (برای برطرف کردنش)، روزی صد مرتبه استغفار می کنم؛ إِنَّهُ لَیُغَانُ عَلَی قَلْبِی حَتَّی أَسْتَغْفِرُ فِی الْیَوْمِ مِائَةَ مَرَّةٍ؛ مستدرک الوسائل/5/حدیث5978)، تکلیف ما مشخص است.

    طلب مغفرت چیزی نیست که حدی داشته باشد و بعد از آن دیگر نیازی به استغفار نداشته باشیم. با هر طلب مغفرت، موانعی بین ما و خدا برطرف می شود و راه باز می شود و نور و شایستگی می آید. آدم باید نسبت به طلب مغفرت حریص باشد. مغفرت یک مسألۀ تمام شدنی نیست. هرچقدر هم که پاک شویم باز هم به مغفرت نیاز داریم. چون پاک شدن یعنی خدایی شدن و این انتها و پایان ندارد؛ بلکه یک جریان مستمر است.

    مژدۀ رسول خدا(ص) به زائرین پیادۀ حسین(ع): گناهان گذشتۀ شما بخشیده شد، حالا یک زندگی تازه را شروع کنیددر روایت دیگری از امام صادق(ع) آمده است: «کسی که به قصد زیارت امام حسین(ع) از منزلش خارج شود اگر پیاده باشد، خداوند بابت هر قدمی که برای زیارت اباعبدالله بر می دارد، یک حسنه می نویسد و یک سیئه از او محو می کند. وقتی که به حرم می رسد، خداوند او را جزء صالحین برگزیده می نویسد. وقتی مناسک او تمام شد، خداوند نام او را جزء فائزین می نویسد. وقتی می خواهد بازگردد یک فرشتۀ الهی در مقابل او قرار می گیرد و می گوید: رسول خدا(ص) به شما سلام می رساند، و پیغام می دهد (مژده می دهد): عملت را از سر بگیر که تمام گناهان گذشته ات بخشیده شده است؛ مَنْ خَرَجَ مِنْ مَنْزِلِهِ يُرِيدُ زِيَارَةَ قَبْرِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ ص، إِنْ كَانَ مَاشِياً، كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ حَسَنَةً وَ مَحَى عَنْهُ سَيِّئَةً، حَتَّى إِذَا صَارَ فِي الْحَائِرِ كَتَبَهُ اللَّهُ مِنَ الْمُصْلِحِينَ الْمُنْتَجَبِينَ، حَتَّى إِذَا قَضَى مَنَاسِكَهُ كَتَبَهُ اللَّهُ مِنَ الْفَائِزِينَ، حَتَّى إِذَا أَرَادَ الِانْصِرَافَ أَتَاهُ مَلَكٌ فَقَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص يُقْرِؤُكَ السَّلَامَ وَ يَقُولُ لَكَ: اسْتَأْنِفِ الْعَمَلَ فَقَدْ غُفِرَ لَكَ مَا مَضَى»(کامل الزیارات/ص132) 

    بر اساس روایت فوق، مژدۀ رسول الله(ص) به زائرین پیادۀ حسین(ع) این است که: «تا امروزِ تو آنچه (گناه) بوده است بخشیده شد، پس برو عملت را از سر بگیر و زندگی تازه ای را آغاز کن.» چه کسی به چنین مژده ای بی نیاز است؟

    سفرِ کربلا به خصوص اگر با پای پیاده باشد، سفر پاک کنندۀ روح از آلودگی هاست/ این سفر را به یک سفر تزکیه ای برای خودتان تبدیل کنیدسفرِ کربلا به خصوص اگر با پای پیاده باشد، سفر پاک کنندۀ روح از آلودگی هاست، لباسِ عزای ما و لباسِ سیاهی که برای عزای امام حسین(ع) در ایام اربعین می پوشیم این را به نوعی لباس احرام برای خود ببینیم. باید این سفر را سفرِ پاکی ها ببینیم تا بهرۀ بیشتری از آن ببریم. اثر امور معنوی بر روح انسان مانند اثر داروها (مثل قرص آنتی بیوتیک) بر جسم انسان نیست که اگر اثر آنها را بدانیم یا ندانیم به هر حال اثرِ خود را بر بدن بگذارند، در مورد امور معنوی هرچه معرفت و درکِ بیشتری داشته باشیم اثرِ بیشتری بر روح ما خواهند داشت.

    بعضی ها می پرسند: ما که عازم کربلا هستیم چه کار کنیم تا بهرۀ بیشتری ببریم و چه مقدماتی باید به لحاظ روحی فراهم کنیم؟ همین احساس نیاز به مغفرت، احساس حضور در محضر ائمۀ هدی(ع) و مصاحبت با پروردگار عالم، اینها مقدمات فکری و روحی بسیار خوبی هستند. این دیگر هنر شماست که این سفر را به یک سفر تزکیه ای برای خودتان تبدیل کنید.

    احساس زیبای دیگری که زائرین کربلا دارند، احساس شرمندگی نسبت به اباعبدالله(ع) است/ وقتی می بینیم که حسین(ع) برای آمرزش ما چه هزینۀ سنگینی پرداخته است، شرمنده می شویمغیر از این احساس زیبایی که در طول سفرِ کربلا خواهید داشت، یک احساس دیگر نیز در این سفرِ معنوی می توانید داشته باشید و آن احساس شرمندگی نسبت به اباعبدالله(ع) است. اینکه بگوییم: یا اباعبدالله(ع) شما این همه زجر در راه خدا متحمل شدی و این همه شکنجه ای که بچه هایت شدند، در مقابل ما کاری برای تو و در راه خدای تو انجام نداده ایم، از طرفی ما را به واسطۀ محبت تو می بخشند برای شرمندگیِ ما تا ابد بس است. وقتی می بینیم که حسین(ع) برای هدایت ما چه هزینۀ سنگینی پرداخته است، شرمنده می شویم و این در حالی است که می بینیم ما هیچ کاری برای حسین(ع) نمی توانیم انجام دهیم.

    ما واقعاً به ثواب زیارت کربلا محتاج هستیم. وقتی در روز جزا، از کوچکترین گناهان هم نمی گذرند، (وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَه؛ زلزال/8) و از سوی دیگر وقتی می بینیم هیچ پاک کننده ای مانند اشک بر اباعبدالله(ع) و زیارت قبر اباعبدالله(ع) نیست، واقعاً خودمان را به این زیارت و به این عزاداری محتاج می بینیم. انشاءالله این توجه معنوی بالا برود.

    آثار معنوی زائران پس از بازگشت به اطرافیان و جامعه هم می رسدهمین که شما زائرین به کربلا بروید و بیایید تمام آثار معنوی شما به شهر و جامعه هم خواهد رسید. حالا حساب کنید اگر این جمعیت کثیر برای زیارت اربعین به کربلا بروند و باز گردند چه آثار معنویِ عظیمی برای اطرافیان و جامعه به دنبال خواهد داشت؟! البته تحلیل این آثار کار ساده ای نیست. مگر کسی به این سادگی فهمیده است این سخن امام را که فرمود: «الآن هزار و چهار صد سال است كه با اين منبرها و با اين روضه ها و با اين مصيبتها و با اين سينه زنيها ما را حفظ كرده اند؛ تا حالا آورده اند اسلام را»(صحیفۀ امام/ج8/ص526) ؟

    خداوند در مورد شهدا می فرماید: «وَ الَّذينَ قُتِلُوا في سَبيلِ اللَّهِ فَلَنْ يُضِلَّ أَعْمالَهُمْ»(محمد/4) خداوند کسانی را که در راه خدا به شهادت می رسند عملشان را تباه نخواهد نکرد (و اثرِ ویژه ای به اعمال آنها می دهد) قطعاً این اثر در مورد اباعبدالله(ع) در اوج است. ما هم می توانیم خودمان را در شعاع اثر خون اباعبدالله(ع) قرار دهیم و از این اثرِ ویژه برخوردار شویم.

    همۀ کسانی که انشاءالله در ایام اربعین حسینی عازم کربلا هستند، حتماً به این بُعد معنوی سفر و به جنبۀ پاک کنندگیِ آن توجه داشته باشند. یعنی تنها جنبۀ محبت و رابطۀ عاشقانۀ با اهل بیت(ع) را در نظر نگیریم؛ خودمان و گناهانمان و شرمندگیِ خود را فراموش نکنیم. این خیلی آثار و برکات دارد که ما از نظر معنوی به شدت خودمان را محتاج به این سفر بدانیم، و خودمان را به شدت نیازمند به این مغفرت و غفران الهی بدانیم.

     
    نام :
    نام خانوادگی :
    ایمیل :
     
    متن :
    متوسط امتیاز :
    %0
    تعداد آراء :
    0
    امتیاز شما :